23-12-2008    Opbrengst "No Guts No Glory" is bekend !!!

Een jaar lang is "No Guts No Glory" bezig geweest om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de spierziekte Duchenne. Duchenne spierdystrofie is een zeer ernstige, erfelijke ziekte waarbij de spieren langzaam worden afgebroken. Vanaf de aanmelding 3 januari 2008 hebben Marco Bloemendaal, Dick van de Pol, Gerben Koops en Sander Keijzer alles in het werk gesteld om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor deze verschrikkelijke ziekte.

We hebben als "No Guts No Glory" een schitterende team prestatie neergezet.

We hebben ons een jaar lang ingezet:

• om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor de ziekte Duchenne.
• om zo goed mogelijk in conditie te komen voor de tocht Duchenne Heroes 2008.
• om zoveel mogelijk bekendheid te geven aan de ziekte Duchenne.

Dit alles heeft het volgende team resultaat opgeleverd:  € 29.378,67

Wij zijn heel erg blij dat we dit bedrag bij elkaar gebracht hebben. Dit bedrag komt geheel ten goede aan de spierziekte Duchenne. Hiervoor willen wij alle sponsoren bedanken. Zonder hen was dit geweldige bedrag niet tot stand gekomen.

Iedereen bedankt voor een geweldig jaar !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

22-11-2008    Reunie Duchenne Heroes 2008

Opbrengst Duchenne Heroes 2008: 1 miljoen euro!

Afgelopen zaterdagavond was het druk bij de Heinekenbrouwerij in Houten. Ondanks het slechte weer, waardoor een aantal Heroes op het laatste moment toch heeft besloten om thuis te blijven, kan er teruggekeken worden op een zeer geslaagde reünie. Vooral omdat de opbrengst van Duchenne Heroes 2008 is opgelopen naar 1 miljoen euro! Klik hier voor de foto's van deze gezellige avond.

terug naar boven

05-11-2008    Videoregistratie Duchenne Heroes 2008

Bekijk de videoregistratie zoals die door de organisatie van Duchenne Heroes is gemaakt. Petje af om dit zo mooi in beeld te brengen. Kijk en luister naar de videoregistratie door hier te klikken.

terug naar boven

20-09-2008    Slotetappe naar Nijmegen.

Vandaag is het dan zover. Vanaf begin januari hebben we toegeleefd om als heroes te worden ontvangen in Nijmegen. We zullen zien wat het vandaag gaat worden.

We staan vandaag weer gewoon om zeven uur op en gaan weer ontbijten, net zoals alle voorgaande dagen probeer ik weer zeven sneeën brood naar binnen te werken. Drie sneetjes mee voor onderweg die ik bij de checkpoints weer kan pakken. Vandaag hebben we geen haast om te vertrekken, dit omdat alle heroes worden verzameld bij checkpoint twee. Vanuit daar gaat iedereen tussen half twee en twee uur richting checkpoint drie. Bij checkpoint drie gaan we “en groupe” door Nijmegen naar Park Brakkenstein. Na het opruimen van tenten en tassen, vertrekken we tien voor half tien vanuit camping De Witte Vennen richting Nijmegen. Esther maakt nog een foto van onze laatste start. Gauw nog een kus en weg zijn we.

Het eerste gedeelte van de tocht is helemaal vlak en voert ons weer door de Maasduinen, net zoals gisteren het laatste gedeelte van de rit. Afwisselend brede paden en singletracks brengen ons uiteindelijk over de verharde weg bij checkpoint één in Duitsland. Bij het checkpoint is het niet meer zo druk de meeste teams zijn al door naar het twee checkpoint. We doen snel een hapje en een drankje en gaan weer verder.

Het gedeelte tussen checkpoint één en twee voert ons door het Reichswald gebied. Het gebied kenmerkt zich door wat klimmen en dalen voornamelijk over wat bredere paden. Het wordt al snel drukker op de paden, je ziet vele deelnemers moeite hebben met de laatste loodjes. Voor sommige wordt een molshoop nog te hoog. Direct wanneer het begint met klimmen moeten er heel veel deelnemers terug schakelen om zo boven te komen. Er zit helemaal geen macht meer in hun benen. Wij passeren daardoor ook diverse teams en rijden af en toe op de smalle paden in colonne naar checkpoint twee.

Daar aangekomen zijn we blij verrast en worden we zeer welkom geheten door de gastvrouw. Ze zet koffie voor de deelnemers en vraagt daar een donatie voor. Zij steunt Duchenne Heroes door het beschikbaar stellen van haar verblijf en wij steunen haar voor een project in Bolivia door het kopen van een kop koffie, zegt ze. Om half twee gaan de eerste teams op weg naar checkpoint drie. Wij wachten nog even en genieten in het gras tussen appelbomen van de zon.

Dick zegt op een gegeven moment: ‘zullen wij ook maar vertrekken. Wie weet hebben we nog pech onderweg en moeten we nog haasten ook.” Prima Dick we gaan. En ja hoor je begrijpt het al. We zijn nog niet onderweg en Dick rijdt zijn achterband lek in een afdaling. Snel repareren en weer door. Na een aantal kilometers heeft Dick weer een lekke achterband. Waarschijnlijk te weinig lucht in de band gehad en weer een stootlek gereden. Weer snel gemaakt en op weg naar checkpoint drie, over de vaste mountainbike route van Nijmegen. Niet al te moeilijk zou je denken totdat ik toch weer helemaal mis zit met de GPS. We dwalen door het bos en komen na wat zoeken toch weer op het juiste pad. Uiteindelijk komen net voor drie uur, als een van de laatste bij checkpoint drie aan. GPS en tracker inleveren bij de organisatie en even over drie uur vertrekken we met bijna driehonderd man “en groupe” door Nijmegen.

We rijden richting winkelstraat buigen af naar de Waalkade en via de Waalkade komen we bij het Keizer Karelplein aan. Daar gaan we rechts af de “Via Gladiola” op, oh nee dat is alleen tijdens de Nijmeegse Vierdaagse. Zo rijden we door totdat we Park Brakkenstein bereiken.

Daar breekt pas echt het hele feest los, we rijden onder de finish boog door en zien daar direct “Hero” Rik met Irene staan. We moeten door rijden, er is geen tijd om te zoenen en gedag te zeggen. Al die andere heroes willen ook onder het finish doek door fietsen. In één grote roes rij ik door de menigte heen. Links en rechts zie ik vrienden, familie en vrijwilligers staan die allemaal een high-five van ons willen hebben. Uiteindelijk na een halve ronde door het Park gefietst te hebben stokt de optocht en val ik familie en vrienden in de armen. Ik krijg van diverse mensen bloemen in de handen gedrukt en ontvang van iedereen felicitaties voor het bereiken van de finish. Het is echt een grote familie: deelnemers, organisatie, vrijwilligers, duchenne patiëntjes, familie, vrienden enz…!

Nadat we zijn bekomen van de eerste schrik. Worden alle deelnemers, door Gijs Bruinsma, naar het podium geroepen. Er volgen diverse plichtplegingen zoals: de wethouder van Nijmegen heet ons welkom, Gijs wordt in het zonnetje gezet voor zijn bewezen diensten. Nu is de tijd aangekomen om alle heroes op het podium te hebben. We worden toegesproken door Faridah Azimullah, voorzitter van EMO Foundation, zij geeft aan dat de heroes dit jaar een heldenprestatie hebben geleverd, en niet alleen op de mountainbike. Zij overhandigt de cheque van het ingezamelde geld aan Elisabeth Vroom, voorzitter van Duchenne Parents Project. Op het moment van de overhandiging van de cheque staat de teller op maar liefst 950.000, - euro. Maar het geld komt nog steeds binnen. ‘Er waren berichten van ongeveer zeven ton, maar we zitten bijna op een miljoen. Ongelooflijk’, aldus Elisabeth.

Alle deelnemers ontvangen een medaille. Verder ontvangen alle deelnemers uit handen van een Duchenne patientje een zelfgemaakt handwerk. Het geeft weer een afdruk van een hand met daaronder de naam van een Duchenne patientje. Verder zijn er kerstkaarten van Duchenne Parents Project en is er een zadeloverdek met symbool van Duchenne. We genieten nog wat na van al dit moois en maken nog een paar mooie foto’s samen met “Hero” Rik. We bedanken een ieder voor zijn aanwezigheid.

Zo wordt een mooie dag in stijl afgesloten. Dit hadden we begin januari in onze stoutste dromen niet kunnen bedenken. Wat een geweldig einde van een prachtige week. We willen iedereen, in het bijzonder “Hero” Rik, Hans en Irene, nogmaals hartelijk danken om ons op deze manier als echte heroes te ontvangen.

“No Guts No Glory”
Sander

terug naar boven

19-19-2008    Dag 6 van Duchenne Heroes 2008.

Vandaag is het de voorlaatste dag van het Duchenne Heroes avontuur.
De dag begint zoals gewoonlijk om 7 uur met een ontbijt in de grote tent. Het is nog er koud wanneer alle deelnemers zich weer melden om stapels brood, vla, eieren en koffie naar binnen te werken om een goede bodem te leggen voor een lange dag op de fiets.
Even voor 9 uur is het zover en worden wij als team weggeschoten. Na een luid gejoel van de jeugd-spelers van de plaatselijke voetbal-vereniging beginnen we aan de eerste kilometers.
We hebben besloten om rustig van start te gaan en eerst lekker warm te rijden, wat goed lukt. Ondanks dat halen we toch al vrij snel de eerste teams in en rijden lekker naar voren in het deelnemersveld.
Bij check-point 1, na 40 kilometer, volgt een korte stop om wat eten naar binnen te werken en de bidons bij te vullen om daarna snel door te gaan.
De benen zijn lekker warm en het tempo begint er al goed in te komen. Plots zijn we Gerben kwijt die zijn ketting gebroken had naar later bleek.
Daar pikken we ook twee andere deelnemers op, Leen en Gert, die zich deze week al meer bij ons aansloten.
Er volgt een ploegen-tijdrit met zes man over het parcours van het Meinweg gebied in Duitsland en later weer Nederland in richting Venray.
Ook checkpoint 2 wordt gebruikt als korte stop om even bij te tanken. Vooral Sander heeft het laatste stuk haast omdat van te voren al bekend is dat Esther hem, en natuurlijk ook een beetje ons, staat op te wachten aan de finish.
De laatste kilometers staat de teller zelfs op 41 km/uur en wordt er volle bak kop over kop gereden richting de Camping De Witte Vennen in Venray.
Na 125 lange kilometers die we in ruim 5 ½ uur hebben afgelegd komen we bij de finish en zijn wederom een van eerste ploegen die binnenkomen ( afgezien van de ploegen die niet het volledige parcours hebben gereden ) .
Dan volgt weer hetzelfde ritueel van douchen, masseren, fietsen in orde maken voor de laatste dag en dit stukje schrijven.

Vanavond eten we een keer geen pasta maar wacht ons een BBQ en feest-avond !

Morgen de laatste loodjes op eigen tempo om daarna gezamelijk te finishen in Park Brakkenstein in Nijmegen!

“No Guts No Glory”
Marco

terug naar boven

18-09-2008    Vol gas in de overgangsetappe.

De kop zegt het al een beetje; vol gas. Nou en dat klopte wel.

Hoewel er bij de briefing de avond ervoor, en ook in het routeboek, werd verteld dat het een relatief makkelijke etappe zou worden.
We waren ruim op tijd bij de start en mochten we een minuutje voor 9 uur starten. Hoewel er een flets zonnetje stond, was het toch nog vrij koud op de bike, maar na enkele klimmetjes, die nu een stuk minder steil en ver zijn dan de afgelopen dagen. De spieren worden langzaam warm gereden. Maar dan zijn de spieren warm en gaat het tempo er weer op. Dick heeft waarschijnlijk “goeie benen” want achter hem aan rijden de andere teamleden van “No Guts No Glory” en hij is haast niet bij te houden.
De ene na de andere mountainbiker wordt voorbij gesjeesd. Dan plots staat er een hele rij kinderen die allemaal een high five willen, maar onze snelheid zorgt ervoor dat we de high five heel voorzichtig moeten doen. Ook horen we ze zeggen, “deze gaan wel erg hard’. Bij de Wilhelminaberg in Landgraaf worden we even op een dwaalspoor gezet door een team die ons tegen komt. Wij ook gedraaid, en even is wat vertwijfeling over de te volgen route, en komen we met nog wat andere bikers, via prikkeldraad en een steil klimmetje weer op het juiste pad, en al snel schieten de meters weer onder onze banden door. En dan na ongeveer 35 km waren we bij het eerste checkpoint. Daar even wat bijgetankt en weer verder. Het parcours werd gladder en gladder en de snelheid hoger en hoger. Ook rijden we over de Brunsummerheide. Een mooi gebied met leuke singletracks. En wat leuke technische klimmetjes. Even zijn we Marco kwijt, hij blijkt een val te hebben gemaakt, maar gelukkig niets aan de hand en gaan we weer verder. Maar dan helaas een lekke band. Sander zijn achterband is lek. Snel een ander bandje erin en we gaan weer. Ondertussen is de temperatuur prima. Bij checkpoint 2 lagen onze eetzakjes al weer op ons te wachten. Na deze korte stop gaan we weer verder en hebben we een “nieuw teamlid” erbij. Een biker die graag met ons mee wil. Hij rijdt in een estafetteteam. Zijn maatjes doen het erg rustig aan en hij wil graag harder.
Dick navigeert ons via zijn GPS prima door de weilanden en bosjes en paden. Maar in een snelle bocht vol met blubber in het bos gaat het helaas weer mis en Marco gaat weer even bodemonderzoek doen. Hij bezeert zijn knie, bebloed en pijnlijk kan hij er mee verder. Het tempo gaat weer omhoog. Dan komen we bij andere rijders en rijden we met een groep van een man of 9 verder. Kop over kop, af en toe tegen de wind in, soms met de wind mee. We rijden de anderen eraf en komen net iets voor 15.00 uur binnen in Thorn. Wat een relatief makkelijke dag zou moeten zijn, werd een dag die door het hoge tempo en de afstand, 113 km, ipv van de 95 die er gepland stond, toch een vermoeiende tocht. En waren we blij dat we weer het finish doek hebben gepasseerd.
Gauw even een plaatsje reserveren bij de dames van de massage, maar helaas dat is vandaag alleen voor de rijders die echt klachten hebben, (de kneuzen). Marco die wat irritatie aan zijn knie heeft is door Gerben behandeld op de massagetafel bij de caravan, en Gerben masseert zelf zijn benen. Na de paella nog even naar de briefing voor de rit van morgen. En nu even wat stoom afblazen in de bartent. En dan straks weer heerlijk slapen en gezond weer op voor dag 6.

Tot morgen..

“No Guts No Glory”
Gerben

terug naar boven

17-09-2008    Limburgs landschap!

Na een goede nachtrust met gelukkig wat hogere nacht temperaturen werden we rond zevenen weer gewekt. Dit wekken gebeurd de laatste dagen door de ochtendzang van Marco en Gerben, die meezingen op een wekker-ringtone van een kinderen-voor-kinderen nummer. Dit met het nodige commentaar van mede Duchenne deelnemers…..

Vandaag zou een overgangsetappe worden naar een wat vlakker parcours met wat minder hoogtemeters. Wel zouden er wat meer kilometers afgelegd moeten worden. Er stond vandaag 102 kilometer en 900 hoogtemeters op het programma. Dit laatste bleek uiteindelijk het dubbele te worden waardoor we toch nog flink aan de bak moesten.

De route was uitgezet over de, voor veel mountainbikers, bekende mtb-routes in Zuid-Limburg. Op deze routes hebben we ook getraind in aanloop voor Duchenne waardoor veel bekend terrein is. Steile klimmen worden daar afgewisseld door stukken snellopend “vals plat” en technische afdalingen. In ieder geval een uitdagende route, zeker ook door de lange afstand.

Door het mooie weer van de afgelopen dagen, al was het ’s morgens erg koud, begint nu ook de ondergrond flink op te drogen waardoor de banden lekker “lopen”. Vanaf het begin hebben we goed doorgereden, en behoorlijk veel mensen ingehaald. Dan is het goed te zien welke schade bij sommige deelnemers al is aangericht de laatste dagen. Het is duidelijk dat veel mensen deze tocht hebben onderschat. Na twee lekke banden die zijn veroorzaakt door de doorns van de meidoorn zijn we na zo’n 6,5 uur als derde team in Valkenburg aangekomen. Nu begint het voor ons bekende ritueel van de dag weer. Zo snel mogelijk douchen, naar de massage, zoveel mogelijk eten en de fiets in orde maken voor de volgende dag.

Hopen dat op de dag van morgen de hoogtemeters wel kloppen en nu maar proberen om vannacht zo goed mogelijk te herstellen. Ik heb namelijk verhalen gehoord dat er gedemarreerd gaat worden……..

“No Guts No Glory”
Dick

terug naar boven

16-09-2008    De dag na de Koninginnerit

Gijs Bruinsma gaf gisteren in de briefing aan dat deze dag valt in categorie vier, gisteren viel onder categorie vijf. Vooral het middenstuk verdient deze categorie, geeft hij aan. We zullen zien wat het gaat worden. We hebben allemaal goed geslapen en goed gegeten bij het ontbijt. We maken een lunchpakketje voor bij checkpoint twee. Zodat we dat na ongeveer 53 kilometer kunnen opeten. De organisatie zorgt dat daar je lunchpakketje klaar staat in dozen. De organisatie is op die manier perfekt geregeld. Geen eten wat een hele dag in je achterzakje zit te hobbelen.

Om even over 9.00 uur vertrekken voor onze rit richting Nederland. Het eerste wat we tegen komen is een riviertje wat we door moeten. We houden onze schoenen droog door over het bruggetje te gaan. Het is niks waard om gelijk de dag te beginnen met natte schoenen. We moeten zuinig zijn op ons zelf. De rit voert ons over hele mooie paden. We klimmen eerst een heel gedeelte en daarna krijgen we een mooie afdaling. Prachtig gebied om door te fietsen. Tot dat een hele grote groep bij elkaar komt, zitten we wel goed, moeten we hier rechts af of verder, wat moeten we nu doen enz… is wat er door het bos geroepen wordt. Na wat zoeken komen we uiteindelijk op het juiste pad weer terecht. Marco navigeert ons vandaag perfekt door het bos. We pakken op die heel wat deelnemers. Dat scheelt weer tijdens het inhalen van ze op een eventueel smal pad.

We komen aan in checkpoint één, pakken snel een banaan, sinaasappel partje, appel partje en een energiereep. Het is ons gisteren goed bevallen om snel door te gaan. Ten eerste worden de spieren niet koud en ten tweede pak je op die manier veel deelnemers die dan niet hoeven worden ingehaald. We pakken direkt weer een mooie klim. Het blijft maar op en neer gaan. Soms zie je deelnemers ergens vandaan komen dat wij denken waar komen die nu vandaan. We komen qua kilometers redelijk snel bij checkpoint twee aan, hier was voor gewaarschuwd gisteravond. Zorg dat je daar genoeg eten nog tot je neemt in verband met het lange laatste stuk naar de finish. We eten daar ons lunch pakketje op. Lekker een snee brood met kaas, weer eens wat anders dan al die energierepen enz… !

Bij het checkpoint wordt veel gevraagd van hoeveel kilometer hebben jullie gefietst, zijn jullie veel verkeerd gereden. Wij hebben het idee redelijk goed op de route gefietst te hebben. Andere teams hebben wel tien kilometer minder gefietst als ons. Hoe kan dat verschil zo groot zijn? Maakt niet uit wij rijden om de tocht te volbrengen en zo goed mogelijk de route te volgen. Na een goede lunch rijden we verder in de richting van Nederland.

We zien op een gegeven moment het Drielandenpunt al in de verte liggen, daar moeten we naar toe. Vanuit België benaderen we het Drielandenpunt via een asfaltklim. Ik kijk de rest van “No Guts No Glory” eens goed in de ogen, hoe zitten zij erbij. Ik schakel bij en rij nog even met een lekker tempo richting het Drielandenpunt. Hierboven is het nog een klein stukje dalen richting de camping in Vijlen. We worden weer zeer welkom geheten, door de vele vrijwilligers die bij de finish staan. De dj draait ons eerder deze week aangevraagde verzoeknummer. Paint it Black van de Rolling Stones, zo wordt je elke dag weer als een hero onthaald. We pakken weer een lekkere bak soep vandaag uitgedeeld door Jeanette. Onze tenten staan weer netjes op en onze tassen staan weer keurig bij de tent, Peter en Jeanette bedankt.

Dan begint het dagelijkse ritueel weer, fietsen afspuiten, douchen, fiets controleren en diverse delen smeren, eten en we hebben vandaag allemaal een heerlijke massage van Gerben gehad. Onze benen voelen op een klein knoopje nog goed aan, zegt Gerben. Het is inmiddels al weer over de klok van tien uur. Dus het duurt niet lang meer voor we zo lekker naar bed gaan. Weltrusten voor zometeen.

“No Guts No Glory”
Sander

terug naar boven

15-09-2008    Koninginne-etappe

Na een goede en koude nacht met een temperatuur van twee graden stond voor ons de “Koninginne-rit” op het programma. Ofwel de zwaarste van de zeven te verrijden etappes met meer dan 1900 hoogte-meters.

Na een goed ontbijt om zeven uur was de spanning voor wat ons, de 70 teams, te wachten stond al goed voelbaar in het kampement.
Net als de eerste dag zijn we weer als een van de laatste teams van start gegaan. Met Sander als wegkapitein, hij had vandaag het GPS-syteem op zijn stuur, zat de snelheid er al vanaf het begin goed in. Na een pittige klim volgende een lange single-track ( smal pad waardoor inhalen “bijna” onmogelijk is ) wat voor behoorlijk wat drukte zorgde op de paden.
Na de hele dag vlot doorgereden te hebben en een korte rust-pauze bij check-point 1 kwamen we als 3e team aan bij check-point 2.
Helaas liet de laatste kilometers de GPS ons wat in de steek waardoor we niet helemaal goed uitkwamen en extra trainings-kilometers hebben gemaakt. Dat kan natuurlijk geen kwaad!

Na een lange, vermoeiende etappe kwamen we aan op de camping in Spa waar wederom alles al voor ons opgezet was. Hierdoor konden we gelijk aan het onderhoud van de fietsen en onszelf beginnen en daarna de later binnenkomende teams verwelkomen.

Rond de klok van 7 stond er voor alle deelnemers weer een heerlijke maaltijd van pasta en kip klaar.
Hierna nog een klein drankje in de grote tent en daarna de tent in om ons voor te bereiden op de derde etappe. Ook dit belooft een zware etappe te worden.


“No Guts No Glory”
Marco

terug naar boven

14-09-2008    Start Duchenne Heroes 2008

Eindelijk starten we Duchenne Heroes 2008. Na maanden van voorbereiding worden we deze ochtend team voor team naar de start geroepen. Wij starten in de laatste groep, moeten dus veel klappen om onze medebikers toe te juichen. Eindelijk na een uur wachten, we staan lekker in het zonnetje, mogen we tien over half tien bij de startplek naar voren komen. Gijs Bruinsma spreekt ons toe dat we reeds lange tijd ingeschreven zijn en haalt nog even het misverstand van onze team naam aan. Gijs noemde ons aan het begin “No Nuts No Glory”.

We gaan van start en genieten direkt van een pittige asfaltklim. Lekker in het zonnetje halen we onze inschrijving aan van 3 januari 2008. Hoe gaan we al dat geld bij elkaar halen. Wellicht moeten we ons eigen spaargeld maar aanbreken. Dit is allemaal niet nodig geweest. Jullie als sponsoren hebben allemaal heel goed jullie best gedaan. We klimmen gestaag door en moeten na 20 minuten het veld in. Alles zeik en zeiknat van gisteren natuurlijk. We proberen onze kleding, schoenen en fietsen te sparen we hebben nog een hele rit voor de boeg.

Onderweg worden er foto’s en video opnames gemaakt. Diverse vrijwilligers staan langs de kant om alle bikers aan te moedigen. Het eerste gedeelte gaat het op en neer. We komen na ongeveer 2 en half uur aan bij het eerste checkpoint. We nemen een banaan, appel en andere versnaperingen. Snel een korte plas stop in de bosjes en weer verder. Het gaat bij ons alle vier goed we zijn lekker warm en willen niet afkoelen. Er word getoeterd achter ons, Peter en Jeanette rijden ons toevallig achterop, we zwaaien naar ze en duiken weer rechts het bos in.

Het eerste gedeelte tussen checkpoint één en twee gaat veel over het asfalt. We moeten een stuk door het weiland over schrikdraad en prikkeldraad. Na dit stuk wordt het weer mooier met klimmen en spannende afdalingen. In La Roche hebben we het tweede checkpoint, weer eten en drinken. Verder op de ketting een drupje olie en weer gaan met de banaan. Voor het laatste stuk is gisteren bij de briefing gewaarschuwd. Heel veel zware klimmen! Dat klopt het is zo steil dat zelfs “No Guts No Glory” van de fiets af moeten. We lopen het laatste stukje omhoog. We gaan verder en proberen Dick het laatste stukje er door heen te praten. Hij geeft aan dat het wat moeizamer gaat. Tot dat Dick in de gaten krijgt dat hij er bijna is en het laatste stukje ook nog dalen is. Hij demarreert en wij moeten er vol achter aan. Het laatste stuk dalen we snoeihard af naar camping Petit Suisse in Dochamps. Op de camping aangekomen blijkt dat we als 3e team zijn aangekomen. Een mooie prestatie zeker omdat we als een van de allerlaatste zijn vertrokken uit Wiltz.

We krijgen een lekkere kom soep van de organisatie. Ik word gebelt door mijn vader dat hij ons heeft zien finishen via onze tracker. Deze tracker houdt in de gaten waar wij ons bevinden op het parcours. We zijn te volgen op www.duchenneheroes.nl ! Leuk om te zien als jullie morgen weer lekker aan het werk zijn. Peter heeft voor ons de tenten al op gezet, Jeanette heeft al onze kleding op gehangen om te drogen. We gaan snel douchen en daarna onze fietsen verzorgen. We mogen gebruik maken van de slang van onderhoudsmonteur Marco, Team La Bicicletta, waarvoor nogmaals dank. Gerben zet de massage tafel klaar, ik word geholpen aan een stijve spier in mijn rechter bovenbeen. We zijn alles bij elkaar lekker snel klaar en gaan de laatste bikers binnen halen.

Ondertussen zijn de koks klaar met het eten maken en kunnen aan tafel. Gijs informeert ons weer over de volgende dag en we gaan ons klaar maken om naar bed te gaan.

Tot morgen,


“No Guts No Glory”
Sander

terug naar boven

 

13-09-2008    Aankomst Wiltz     

Heej

De eerste dag;
We kwamen in Bennekom bij elkaar bij Peter en Jeanette, vanwaar we vertrokken. Sander, Marco Gerben, Dick en zijn broer Cor, die ons weg heeft gebracht naar Wiltz in Luxemburg.
Peter en Jeanette namen de caravan mee.
Na een uurtje of 4 waren we op de camping in Wiltz. Na een vlotte rit, met slecht weer. Het regende al uren. Eindelijk op de camping. Daar stonden al enkele grote tenten van de organisatie. En er waren al meerdere teams gearriveerd. De grasperkjes werden al behoorlijk omgeploegd. Ze waren enorm sompig door de vele regen.
Na een goede 3 kwartier waren Peter en Jeanette er ook. Met vereende krachten, en kletsnatte sneakers, stond de caravan op zijn plaats. Het regende nog steeds. Nu werd het ook duidelijk hoeveel spullen we bij ons hebben, natuurlijk veel fietskleding, gewone kleding, slaapzakken, luchtbedden, tenten, een massagetafel. Ja we zijn erg goed voorbereid. Nadat de we ons roze spandoek met “No Guts No Glory” hadden hangen, hebben we in de regen onze tenten opgezet. Het mooie schone onderzeiltje was binnen enkele seconden omgetoverd tot een modderbadje. Maar vrij snel hadden we de tenten staan.

Nog even een uurtje staan kletsen en wat spullen klaar zetten, op naar het eten. Daar konden we aansluiten bij een lange rij, want er waren er meer die honger hadden.
De koks van ons Nederlandse leger hadden een nasi maaltijd voor ons bereid. En dat smaakte heel redelijk, helaas waren Sander en Dick wat later, omdat zij de GPS waren gaan halen, wat een hoop tijd in beslag nam. Ondertussen was de soep, en satesaus, het zoetzuur, en de eieren en toetjes op. Maar ook goed nieuws; HET WAS EINDELIJK DROOOOOOOOG. Yes.!! Het terrein is al wel een grote modderpoel geworden. T
Dat belooft wat voor morgen, de eerste fietsdag, als we starten in onze mooie witte met roze fietskleding……. Ik ben er bang voor dat we als bruine beren terugkomen. Maar dat gaan we morgen meemaken. Op dit moment hebben we net onze briefing gehad en zitten we ff in de “veldkantine” een drankje te doen, met op de achtergrond Guusje Meeuwis, dus de stemming zit er goed in. Hopen dat dat zo blijft. Nu we weten dat het vannacht maar een graadje of 4 wordt…… maar we hebben er heel veel zin in om morgen te starten…..
Zeker door de vele vrienden die me, en ons even hebben gebeld, of een smsje hebben gestuurd, om ons een hele plezierige en veilige tocht te wensen.. dank je wel,.

Tor morgen, dan lezen jullie ons verslag van de eerste, waarschijnlijke zeer modderige, etappe…(dat lijkt mij wel heel gaaf)

Hoi..

“No Guts No Glory”
Gerben

terug naar boven

01-09-2008    De laatste voorbereidingen...

Met nog een kleine 2 weken voor de boeg begint er een gezonde spanning zich meester te maken van "No Guts No Glory".

Vanuit Duchenne Heroes  worden in deze laatste weken de nodige informatie door hen aan ons verstrekt. Zo ook op zondag 24 augustus jl. Op deze zondag werden zowel alle deelnemers als ook alle vrijwilligers wederom in Utrecht verwacht. Dick, Sander en Marco zijn allen met hun stalen ros richting Utrecht gegaan alwaar we samen met familie Bloemendaal, ouders van Marco, de laatste informatie in ontvangst namen. Familie Bloemendaal zal gedurende de gehele week met ons meegaan als persoonlijke begeleiding. Zij zullen zorgen voor o.a. het opzetten en afbreken van onze tenten en daarnaast zullen zij als vrijwilliger voor  Stichting Duchenne de nodige hand- en spandiensten verrichten. Tijdens deze bijeenkomst werd o.a. bekend gemaakt dat de totale sponsorbijdrage voor deze derde editie van Duchenne Heroes tot op heden EUR. 790.000,- bedraagt. Wat een geweldig bedrag (al blijft het streven nog altijd 1 miljoen euro !).  Alle deelnemers konden nog eenmaal oefenen met de GPS, en jawel we worden er steeds handiger in. Tot slot werd het officiële wielren shirt van Duchenne Heroes 2008 overhandigd aan de deelnemers.

Zoals eerder al gemeld zal "No Guts No Glory" gedurende deze editie van Duchenne Heroes in eigen teamkleding rijden. Inmiddels is de kleding gereed en zal deze één dezer dagen officieël worden overhandigd door oud-wielrenner Bart Voskamp. De kleding is, met medewerking van ontwerpstudio Bioracer, door ons zelf ontworpen. Alle hoofdsponsoren hebben een mooi plekje bemachtigd op het t-shirt danwel de fietsbroek. We hebben alle vier de kleding al gezien en mogen passen en zonder enige vorm van bescheidenheid, ..wij vinden de kleding super (!!), zowel qua uiterlijke kenmerken danwel qua pasvorm. Nieuwsgierig geworden ? Klik dan hier.

Zondag, 31 augustus jl. hadden we om 10.00 uur onze laatste groepstraining gepland. Verzamelen in Bennekom, bij familie Bloemendaal. Aldaar kwam om 10.00 uur ook Eelco Noortman van Noortman Fotografie te Bennekom. Enige tijd geleden tijdens een interview met het Bennekoms Nieuwsblad kwamen we in contact met Eelco, waarna hij ons geheel belangenloos een foto-shoot aanbod. Zie hier de orginele foto zoals toen gemaakt. Met z'n vijven (en in onze nieuwe teamkleding) zijn we in de Bennekomse bossen een kleine 2 uur met deze foto-shoot bezig geweest met als resultaat enige actie- danwel groepsfoto's. Inmiddels hebben we daar een voorproefje van mogen zien en ook hier zijn wij meer dan tevreden over. De foto's zijn hier te bewonderen. Eelco namens "No Guts No Glory" bedankt voor je medewerking.

Aangezien de foto-shoot toch wat langer duurde dan op voorhand gedacht laten we de intensieve training met elkaar voor wat het is en gaan we direct weer terug naar familie Bloemendaal. Hier hebben we voor de laatste keer met elkaar de koppen bij elkaar gestoken om nog wat organisatorische dingen met elkaar door te nemen (wie neemt wat mee, wanneer vertrekken, wie rijdt in een busje onze spullen naar Luxemburg, etcetera, etcetera). Je ziet er komt nogal wat bij kijken. Gelukkig staat er een hele goede Stichting achter die ons al veel werk uit handen neemt. Zonder hen géén derde editie van Duchenne Heroes ! En voor het geval je denkt, géén groepstraining komt dit wel goed, wees gerust want allen hebben de laatste weken individueel minstens vier keer per week kei- en keihard getraind! Deze laatste anderhalve week staan nu in het teken van rust, zodat we op 14 september in goede conditie aan de start kunnen verschijnen.

Ook al breekt het moment van de waarheid aan en zijn wij momenteel met veel organisatorische dingen bezig, sponsor worden van "No Guts No Glory" kan nog altijd. Klik hier en een kleine inspanning van jullie kant, kan een grote doorbraak betekenen in de strijd om de ziekte Duchenne.

Wij rekenen (nog steeds) op jullie !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

22-08-2008    Routeboek Duchenne Heroes 2008

Vandaag 22 augustus is het routeboek Duchenne Heroes 2008 definitief naar alle deelnemers aan deze tocht toegezonden. Klik hier om het direct te bekijken en zie wat alle deelnemers, in het bijzonder wat "No Guts No Glory" te wachten staat.

"No Guts No Glory"

terug naar boven

25-07-2008    Trainingskamp in Gulpen !

Jawel, met nog ruim 7 weken voordat we aan de start van de derde editie van Duchenne Heroes verschijnen (14 t/m 21 september a.s.), hebben we als team een heus trainingskamp belegd in het Limburgse dorpje Gulpen en omgeving.

Vrijdag 25 juli jl. vertrokken we klokslag 18.00 uur met 2 auto's, 4 mountainebikes, diverse fietsonderdelen en –kleding, richting het prachtig uitgestrekte heuvelgebied van Limburg.

Rond 20.00 uur kwamen we aan bij Hotel Bel Air, voor sommige van ons niet geheel onbekend. We werden ontvangen met een heerlijk diner, waarna we ons klaar hebben gemaakt voor de volgende dag.

Zaterdag hadden we een route uitgekozen van 100 kilometer, tja het moet er toch een keer van komen! Het waren een aantal uitgezette tochten die we aan elkaar gelust hadden om op die manier aan de 100 kilometer te komen. Vanuit Gulpen reden we richting België. Helaas na ongeveer 30 kilometer brak bij Dick zijn derailleurpad af. Met een beetje creatief inzicht werd één en ander professorisch gemaakt zodat Dick met zijn mountainebike weer terug naar Gulpen kon rijden. De overige 3 gingen door om toch die 100 kilometer te volbrengen. Helaas liet de bewegwijzering ons halverwege in de steek zodat we na ruim 70 kilometer weer in Gulpen terug waren. Waarschijnlijk toch ergens een stukje afgestoken. Maar goed terug in Gulpen hebben we Dick opgezocht, die had inmiddels nieuwe onderdelen gekocht en zijn mountainebike zelf weer gerepareerd. Op dat moment werd er besloten om gezamenlijk eerst een verlate lunch te nuttigen in een restaurantje in Gulpen om vervolgens nog met elkaar 30 kilometer te rijden. Terwijl we nagenieten van onze verlate lunch, tart een volgend noodlot ons. De regen komt met bakken uit de hemel en nadat het ook enorm begint te onweren, wordt besloten de laatste tijdrit van de Tour de France te kijken in plaats van onze eigen tocht te vervolgen. Helaas maar deze dag blijven we steken op 70 kilometer. Toch houden we er een voldaan gevoel aan over, want ondanks de extreme warmte die dag zijn we er alle drie redelijk makkelijk doorheen gekomen. Klik hier om de diverse foto's van deze dag te bekijken. Let vooral op de single-speed ATB van Dick.

's Avonds was het tijd voor ontspanning. Eerst een heerlijk diner in ons hotel en vervolgens nog wat terrasjes gepakt in Valkenburg. Helaas op het moment dat we richting ons bedje wilde gaan, bleek het hotel op slot te zitten en niemand van ons had een sleutel mee gekregen, wat nu. Aanbellen had geen zin, dus gingen we naar een naastgelegen kroegje welke ook eigendom is van de eigenaar van het hotel. Hij zou wel even een sleutel voor ons regelen. Maar je raad het al, hij kon zelf nergens een sleutel vinden (hoe raar, als je zelf de eigenaar van het hotel bent?) en uiteindelijk heeft hij iemand laten komen die de sleutel wel had. Al met al ruim anderhalf uur en vele biertjes later konden we dan toch richting ons bed.

Daardoor stonden we zondag toch iets vermoeider op, maar geen nood, we zijn jonge gezonde mannen, dus ook deze dag konden we aan. Een nieuwe poging voor een tocht van 100 kilometer. Alleen nu hadden we routes aan elkaar gelust die beter bewegwijzerd waren. Deze proef hebben we dan ook na 5 uur fietsen volbracht. Wel enigzins vermoeid maar voldaan zaten we einde van de middag op een terras. Daar hebben we nog heerlijk genoten van het mooie weer, lekker gegeten en uiteindelijk rond 20.00 uur weer met 2 auto's, 4 mountainebikes, diverse fietsonderdelen en vieze fietskleding terug richting Ede.

Al met al kunnen we concluderen dat het qua conditie bij de meeste wel goed zit, en een ieder van ons weet wat hem de komende weken nog te doen staat, want laten we eerlijk zijn, 7 dagen achter elkaar, 100 kilometer per dag op de mountainebike gaan niet vanzelf. We hebben nu de heuvels van Limburg en omgeving meegemaakt, maar straks zullen we dagelijks zo rond de 1700 hoogtemeters dienen te trotseren. Reden genoeg om de komende weken voor onszelf nog even de puntjes op de "i" te zetten, waarna we 14 september a.s. vol goede moed aan deze monstertocht zullen gaan beginnen.

Eén ding is zeker: als team gaan wij er voor om de eindstreep op 21 september in Nijmegen te halen! Dit zijn we aan onszelf, richting de sponsoren, maar met name voor alle Duchenne-patiëntjes verplicht!

"No Guts No Glory"

terug naar boven

25-07-2008    EUR 25.000,00 Sponsorgeld bijeen !!!

Jawel om maar gelijk met de deur in huis te vallen, vandaag 25 juli 2008, hebben we als team te horen gekregen dat onze teller qua sponsorgeld ruim EUR. 25.000,00 bedraagt ! Wat een geweldig bedrag tot dusver. Namens alle Duchenne-patiëntjes: sponsoren bedankt !

Wat betreft het sponsoren werven blijven we, ondanks dit geweldig bedrag, niet stil zitten, gelukkig maar, want uiteindelijk willen we zo veel mogelijk geld bijeen halen voor de duchenne patiëntjes. Een aantal sponsoren die nog in het vat zaten hebben hun toezeggingen gedaan, waarvoor dank. Daarnaast blijven we alle vier nog steeds actief in het vermelden van onze activeiten ten gunste van het goede doel Duchenne, want nieuwe sponsoren zijn nog altijd welkom !

Wat betreft de overige verrichtingen van ons team:

Eind juni zijn de laatste puntjes op de welbekende "i" gezet voor wat betreft de kleding waarin "No Guts No Glory" in september de derde editie van Duchenne Heroes zal rijden. Hier alvast een voorproefje. Alle hoofdsponsoren hebben een mooi plekje bemachtigd op het fietsshirt danwel fietsbroek. De kleding is, met medewerking van ontwerpstudio Bioracer, door ons zelf ontworpen. Binnenkort zal de teamkleding officieël gepresenteerd worden door niemand anders dan Bart Voskamp. Bart is jarenlang zelf prof wielrenner geweest en heeft de grote rondes zoals de Tour de France (waarin hij na diskwalificatie net geen tour etappe winnaar werd) danwel de ronde van Spanje (ritwinst) gereden.

Wat betreft het traingingsschema verloopt het bij een ieder voorspoedig. Na, voor sommige, relatief rustige trainingsweken, is het nu tijd voor de wat langere duurtrainingen. Onze gezamenlijke training stond op 13 juli jl. gepland.
Op zondagochtend om 9.00 uur stonden we dit keer in Loosdrecht bij Marco voor de deur. Nabij Loosdrecht ligt een vaste route van 15 kilometer genaamd de "Lage Vuursche", welk parcours we 3 keer hebben gereden. Op het parcours waren die dag heel veel plassen door de enorme regen van de laatste tijd en tevens zijn de bospaden erg uitgesleten door de vele ATB-ers die ons voor zijn gegaan.
Bekijk hier de foto's van dit parcours, door het vele draaien en keren maakt het tot een parcours van buitencategorie: technisch lastig. Al met al totaal 55 kilometer gefietst.

Volgende keer berichten we u over ons serieus belegde trainingskamp, welke van 25 t/m 27 juli zal worden gehouden in Gulpen, jawel temidden van de Limburgse heuvels. Tot dan!

"No Guts No Glory"

terug naar boven

15-06-2008    Update !

In deze update alleen maar goed nieuws wat betreft de verrichtingen van "No Guts No Glory"!

Zondag 1 juni 2008

Op deze dag werd er door Duchenne Heroes een clinic georganiseerd in Utrecht. Namens "No Guts No Glory" waren Dick en Sander afgevaardigd. De ontvangst was nergens minder dan in de Dom-toren te Utrecht. Daar werden we in eerste instantie bijgepraat rondom alle ontwikkelingen danwel enige praktische informatie met betrekking tot de week van 14 t/m 20 september a.s..  Vervolgens werden we met een GPS-systeem in twee-drie of viertallen op pad gestuurd voor een tocht van ongeveer 19 kilometer door en rondom Utrecht. Slechts 1 keer gingen we de mist in maar voor de rest was het een leuke toertocht. Ook aan de inwendige mens werd goed gedacht. Na de lunch nam Gijs Bruinsma het woord om het één en ander omtrent Duchenne Heroes 2008 te vertellen. Hij begon met het fantastische bericht dat alle Duchenne Heroes deelnemers van dit jaar al EUR. 450.000,00 bij elkaar hebben opgehaald. Een evenaring van het totale bedrag van Duchenne Heroes van 2007. Na dit bericht van Gijs start spontaan een luid applaus. Na diverse succesvolle sponsoracties van diverse deelnemers te hebben gehoord zijn we rond 15.00 uur weer richting Ede gegaan.

Donderdag 12 juni 2008

Zoals op 30 mei jl. al gemeld stond er de laatste weken bij Maxstein Tweewielers te Ede een door Gazelle geheel belangenloos afgeleverde Gazelle Orange Xtra Prototype 2009 ter waarde van EUR 849,00 te koop. Jawel, stond, want inmiddels is deze fiets een eigenaar rijker! De opbrengst komt geheel ten goede voor het doel, Duchenne!

Namens alle duchenne-patiënten, Hans Nieuwenhuis (vertegenwoordiger van Gazelle), Maxstein Tweewielers en de nieuwe eigenaar, bedankt!

Zaterdag 15 juni 2008

Judoka’s judoen voor Duchenne.

Zondag 15 juni 2008

Onze maandelijkse mountainebike-tocht van "No Guts No Glory"stond weer op het programma. Dick, Gerben en Sander hebben zich die dag uitgeleefd op de Posbank voor de foto's klik hier. Daar hebben we de vaste route van 51 kilometer gereden. Wat betreft het uithoudingsvermogen van een ieder zit het wel snor, maar ja wat wil je met zo'n goede trainingsbegeleider, Paul Bijkerk van FiT Trainingsbegeleiding. Vervolgens weer naar Ede gereden waar we na afloop nog even hebben bijgepraat bij Mr. Bojangels te Ede. Tja, dat heet het nuttige met het aangename combineren.

Volgende maand zullen we met z'n vieren 2 dagen op pad gaan, om te wennen aan de langere afstanden en tevens 2 dagen achter elkaar te mountainebiken. Een verslag hiervan volgt later.

Met alle vakanties voor de deur begint de tijd nu echt op te schieten. Ook de laatste 3 maanden kunt u alle verrichtingen van ons team "No Guts No Glory" volgen via onze website www.noguts.noglory.nl.

Mocht je nog niet door één van ons benaderd zijn, maar wil je ons wel graag sponsoren, ga naar onze website, steun "No Guts No Glory" en wordt sponsor ! Wij rekenen op jullie !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

30-05-2008    Te Koop: Fiets Gazelle Orange Xtra - Prototype 2009 !

Het fietsenmerk Gazelle, in de naam van Hans Nieuwenhuis vertegenwoordiger bij deze fabrikant, draagt de Stichting Duchenne een warm hard toe. Hans werd enige tijd geleden door Sander benaderd om "No Guts No Glory" te sponsoren voor het goede doel Duchenne. Hans kwam vervolgens op het geweldige idee om namens Gazelle geheel belangenloos een Gazelle Orange Xtra af te leveren En dan niet zomaar een model, nee het prototype 2009!

De winkelwaarde van deze Gazelle Orange Xtra bedraagt EUR 849,00. Maar u begrijpt een ieder die er meer voor wil geven, graag, want het bedrag komt geheel ten goede aan het goede doel Duchenne.

De Gazelle Orange Xtra is vanaf vandaag te bewonderen bij Maxstein Tweewielers te Ede, alwaar ook een proefrit danwel de koop gesloten kan worden. Ben je nu al nieuwsgierig geworden klik dan hier voor een eerste indruk.

Na deze geweldige aktie van Gazelle in samenwerking met Maxstein Tweewielers te Ede, beiden nogmaals bedankt, is het nu de beurt aan u. Kom naar Maxstein Tweewielers te Ede voor deze unieke Gazelle Orange Xtra en biedt meer als EUR 849,00 voor dat het te laat is.

Op deze manier kunt ook u uw bijdrage leveren aan het goede doel Duchenne!

"No Guts No Glory"

terug naar boven

04-05-2008    Eerste GPS-training

Inmiddels is de eerste volledige maand van intensieve trainingsarbeid achter de rug. En ja, de rustige opbouw begint z'n vruchten af te werpen. Alle vier proberen we ons zo veel mogelijk te houden aan het individuele schema zoals door Paul Bijkerk van Fit Trainingsbegeleiding te Houten is opgesteld. Gemiddeld komen we uit op 4 trainingen per week en, met uitzondering van de laatste week met al die verschillende feestdagen, lukt dat aardig.

Onze maandelijkse gezamenlijke training stond gepland voor zondag 4 mei jongstleden. Dick had een GPS-systeem geregeld waarmee we met z'n vieren de bossen rondom Ede zouden verkennen. En we moeten zeggen, dat valt in het begin vies tegen. Het geheim volgens ons zit 'm in het direct reageren en niet denken het zal de volgende afslag wel zijn. Nu kennen we de bossen rondom Ede wel aardig en krijg je op een gegeven moment wel het gevoel waar het GPS-systeem je naar toestuurt, hetgeen het wel makkelijker maakt. Maar mede daardoor realiseren we ons wel dat het in vreemde gebieden best lastig wordt om in volle snelheid, want ja beetje tempo is natuurlijk wel gewenst, de juiste bospaden te pakken. Reden te meer om de volgende training met het GPS-systeem in een voor ons vreemd bosgebied te doen.

Na afloop hebben we bij één van onze sponsoren Grandcafé Mr. Bojangels onder het genot van een bak koffie onze eerste mountainebiketocht met GPS-systeem geëvalueerd en nog wat nadere zaken met elkaar besproken over het reilen en zeilen rondom de naderende tocht danwel de stand van zaken met betrekking tot het werven van sponsoren (want dat kunnen er volgens onze opinie altijd meer worden!), waarna een ieder weer op zijn manier van een zonnige zondagmiddag kon gaan genieten.

Tot dusver de berichtgevingen rondom ons team.

"No Guts No Glory"

terug naar boven

11-04-2008    Uitreiking Cheque Prins Florisschool

Zoals reeds eerder gemeld stond vorige week de Prins Florisschool te Ede volledig in het teken van de Olympische Spelen. Een onderdeel daarvan was de sponsorloop waarvan de gehele opbrengst voor het goede doel Duchenne zal zijn. Op 8 april jl. was het zover. Alle leerlingen van zowel de onder- als de bovenbouw hebben met volle overgave de spreekwoordelijke "longen uit het lijf" gelopen. Gerben was namens ons team "No Guts No Glory" even aanwezig, en werd daar door de leerlingen met veel enthousiasme ontvangen. Voor wat meer indrukken van die dag zie de foto's zoals deze staan onder het kopje "Foto's".

Vrijdagmiddag 11 april jl. werd de themaweek op de Prins Florisschool feestelijk afgesloten. Namens het team "No Guts No Glory" waren Marco, Dick en Sander aanwezig. Zij kregen door twee leraressen en vele enthousiaste leerlingen de cheque overhandigd waarop het uiteindelijke bedrag vermeld stond hetgeen uiteindelijk door alle leerlingen bijeen gelopen was. Het eindbedrag resulteerde in € 5.478,05. Echt een geweldig bedrag, waarop wij als teamleden volledig overdonderd op het podium stonden. Dit hadden we natuurlijk nooit durven dromen, maar is natuurlijk een geweldige opbrengst voor het goede doel Duchenne. Namens alle duchenne-patiëntjes, Prins Florisschool bedankt! Voor wat meer indrukken van die dag zie de foto's zoals deze staan onder het kopje "Foto's".

Na de uitreiking van de cheque en nadat alle teamleden enigzins bekomen waren van de schrik, werd de uitslag van de kleurplatenwedstrijd in de onderbouw door Marco bekend gemaakt. Er ware vele mooie ingekleurde tekeningen binnengekomen en voor elke groep was er een prijs voor de winnaar van degene die de mooiste tekening had gemaakt. Ook voor de bovenbouw was er voor iedere groep een prijs te verdelen. Zij hadden 10 vragen met behulp van onze site www.noguts.noglory.nl beantwoord en een slagzin voltooid, hetgeen resulteerde in diverse uitkomsten. Alle te verdelen prijzen werden beschikbaar gesteld door Maxstein Tweewielers te Ede.

Na alle plechtigheden was er nog volop gelegenheid om zowel binnen als buiten de school van alle activiteiten rondom de themaweek kennis te nemen danwel op de markt buiten de portemonnee te trekken voor diverse lekkernijen danwel voor de door leerlingen zelfgemaakte creaties. Ook de opbrengst hiervan kwam geheel voor het goede doel Duchenne.

Al met al een prachtig resultaat hetgeen ons alleen nog meer stimuleert om er in september volop tegen aan te gaan. Net zoals alle leerlingen van de Prins Florisschool al hun spieren hebben ingezet voor deze sponsorloop zo zullen wij al onze spieren nodig hebben om in september 7 dagen lang, door 4 landen, iedere dag 100 kilometer op de mountainebike af te leggen. Voor meer informatie klik dan op Duchenne Heroes.

Daarvoor zijn de eerste weken van serieus trainen dan ook van start gegaan. Met behulp van ieders persoonlijk trainingsschema, zoals vastgesteld door Paul Bijkerk van FiT Trainingsbegeleiding te Houten, zijn de eerste resultaten waarneembaar. De kunst zit hem met name in het gedoseerd trainen waarop je niet altijd maximaal dient te gaan. Een goede opbouw is van wezenlijk belang. Verder heeft Gerben de toezegging om gratis te kunnen trainen bij Health City te Ede om goed voorbereid aan de start te verschijnen voor deze zware mountainbike tocht.Volgende maand zullen we jullie op de hoogte brengen van onze vorderingen tot dusver.

Denk je nu bij het lezen van dit verhaal, goh ik wil ook graag mijn steentje bijdragen voor het goede doel Duchenne en je hebt dat tot op heden nog niet gedaan, wat uitermate betreurend is, vul dan direct het sponsorformulier in. Of wil je net als de Prins Florisschool op een andere effectieve manier je bijdrage leveren neem dan contact met ons op!

Want je weet het: "Wij rekenen op jullie!"

"No Guts No Glory"

terug naar boven

30-03-2008    Een weekend vol activiteiten !

Afgelopen weekend stond voor ons bol van de activiteiten, allen in het kader van Duchenne. Hieronder zullen we een korte samenvatting geven.

Op deze dag zijn Marco, Peter Bloemendaal (vader van Marco) en Gerben 's middags naar de informatiebijeenkomst te Maarn gegaan, waar door Duchenne Heroes informatie werd verstrekt over de tocht zoals deze in september verreden zal worden.

Zomertijd, en dus 1 uur minder slaap, het geen betekent dat het altijd weer opletten is om op die dag op de afgesproken tijd op je afspraak te zijn. Ook Gerben had er dit jaar moeite mee. Om 9.00 uur hadden we met alle teamleden bij de ouders van Marco in Bennekom afgesproken. Met enige vertraging was iedereen daar uiteindelijk om 9.30 uur.
Onze speciale gast van vandaag is Paul Bijkerk. Paul is werkzaam bij FiT Trainingsbegeleiding te Houten en heeft zich belangenloos ingezet om in aanloop naar de mountainebiketocht in september onze personal trainer te zijn. Om voor een ieder een op maat gemaakt trainingsschema te maken zijn een aantal tests noodzakelijk.
Onder het genot van een kopje koffie legt Paul ons uit hoe de inspanningstest zal verlopen. Doel ervan is om het omslagpunt te vinden.
Onder de carport van de familie Bloemendaal zullen op een tacx-trainer de inspanningstesten plaatsvinden. Erg aangenaam om buiten maar toch beschut tegen de regenbuien deze test te mogen doen. Gerben gaat als eerste. Na het infietsen, moet hij 8 minuten op 140 hartslagen per minuut fietsen, waarna Paul bloed afneemt in de vinger en zodoende de lactaat waarde kan meten. Vervolgens moet hij 8 minuten op 150 hartslagen per minuut fietsen, waarna Paul wederom bloed afneemt om te meten. Dit herhaalt zich totdat je niet verder meer kunt en volledig kapot bent.
Vervolgens gaan Marco en Sander samen, zij starten 4 minuten na elkaar zodat Paul de bloedtesten om beurten kan afnemen. Bij Marco en Sander blijkt dat zij beiden met de beginwaarde van 140 hartslag starten minder moeite hebben, het geen resulteert dat zij het beiden tot een hogere maximale hartslag volhouden.
Als laatste gaat Dick. Ook hij begint bij een waarde van 140 hartslagen per minuut. Het jasje gaat uit en ook hij begint hevig te transpireren (fijn hé zo'n familiedag ervoor!).
Alle metingen zijn verricht, rondetijden met gemiddelde hartslagen worden genoteerd, waarna door Paul de eerste grove analyses worden geconcludeerd. Hieruit blijkt onder andere dat Marco en Sander beiden wat meer duurvermogen in zich hebben dan Gerben en Dick. Paul zal nu alle gegevens verder uitwerken waarna hij naar aanleiding van het omslagpunt voor een ieder een persoonlijk trainingsschema zal uitwerken en deze per email aan ons toezenden. We bedanken Paul tot dusver, waarna hij weer vertrekt richting Houten.

Vervolgens gaan we kort in overleg met Joyce Bloemendaal (zus van Marco). Zij is werkzaam op de Prins Florisschool te Ede. Deze school organiseert op 8 april a.s. speciaal een sponsorloop voor het goede doel Duchenne. Alle groepen uit zowel de onder- als de bovenbouw zullen hieraan deelnemen. Om de kinderen wat meer informatie te verstrekken waarvoor zij zullen gaan lopen en wat wij als team "No Guts No Glory" zullen gaan doen is er afgesproken om maandagmiddag op de school langs te gaan. Joyce vraagt tevens of dat wij ook nog onze fietsen mee kunnen nemen. Uiteraard kan dat geregeld worden.

We besluiten de gezamenlijke training zoals gepland op de de mountainebike te laten voor wat het is. De inspanningstest heeft toch de nodige krachten gevergd danwel het weer is ook niet echt uitnodigend, regen, regen en nog eens regen. Nadat we de familie Bloemendaal bedanken voor de gastvrijheid gaan we ieder ons eigen weg, tot morgen!

Klokslag 10.00 uur staat Eip Jansen van de Edese Post bij Sander voor de deur voor een interview over de plannen van "No Guts No Glory". Afgesproken wordt dat hij die middag zorgt voor een fotograaf op de Prins Florisschool, zodat het stukje vergezeld kan gaan met een foto.

's Middags om 13.00 uur zijn alle teamleden, zoals afgesproken, aanwezig op de Prins Florisschool. Met het nodige sponsormateriaal danwel een extra opgepoetste mountainebike staat het team "No Guts No Glory", en dan met name Gerben, de leerlingen te woord. Eerst komen de leerlingen van de onderbouw bijeen. Gerben legt hun in heldere taal uit wat de ziekte Duchenne inhoudt en waarom wij deelnemen aan deze sponsortocht. Voor de leerlingen uit de onderbouw wordt er tevens een kleurplaat uitgedeeld, waarbij er leuke prijsjes zijn te winnen. Inmiddels is de fotograaf van de krant gearriveerd, zodat er op het schoolplein samen met de leerlingen uit groep 2 een paar mooie foto's worden gemaakt. Na een korte pauze komen de leerlingen uit de bovenbouw bijeen. Ook hier legt Gerben in duidelijke bewoordingen alles uit. Na een vragenrondje aan alle teamleden van "No Guts No Glory", zijn ook zij enthousiast en zullen er alles aan doen om zoveel mogelijk sponsorgeld bijeen te lopen. "Nee, niet lopen, maar rennen!" aldus Gerben in overleg met enorm enthousiaste leerlingen. Voor de leerlingen uit de bovenbouw is er ook een mogelijkheid om daarnaast nog in de prijzen te vallen. Zij dienen 10 vragen te beantwoorden en een slagzin af te maken, waarna degene die dat het beste gedaan heeft kans maakt op een mooie prijs. Alle te vergeven prijzen zijn mogelijk gemaakt door Maxstein Tweewielers te Ede, dus dat beloofd wat.

Op 8 april a.s. zal de sponsorloop op de Prins Florisschool plaatsvinden. Wij wensen alle leerlingen veel succes ! Op 11 april a.s. zal het team "No Guts No Glory" de prijzen onder de gelukkige leerlingen overhandigen danwel de hoogte van de cheque onthullen hoeveel er voor Duchenne is opgehaald.

Namens alle duchenne-patiëntjes: "PRINS FLORISSCHOOL, BEDANKT!"

Zoals jullie lezen genoeg activiteiten ... wordt vervolgd.

Nu de dagen weer wat langer worden en we inmiddels het persoonlijke trainingsschema van Paul hebben ontvangen zal de nadruk weer wat meer op het daadwerkelijke trainen worden gelegd. We zullen straks tenslotte 7 dagen lang 100 kilometer per dag op de mountainebike moeten volbrengen.

Mocht je nog niet door één van ons benaderd zijn, maar wil je ons wel graag sponseren, ga dan naar onze website www.noguts.noglory.nl en wordt sponsor !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

21-03-2008    1000ste bezoeker van website "No Guts No Glory"!

Vrijdag 21 maart jl. was het dan zover, de 1000ste bezoeker van onze website "No Guts No Glory" hebben we mogen begroeten. Een geweldig resultaat, zeker als je weet dat de site pas 24 januari jl. de lucht is in gegaan. Langs deze weg willen we dan ook Arthur Keijzer bedanken voor alle inspanningen die hij heeft gedaan en hopelijk nog zal blijven doen om de site zo aantrekkelijk mogelijk te houden. Bedankt!

"No Guts No Glory"

terug naar boven

03-03-2008    "Club van 100" groot succes!

Zondag 2 maart is de "Club van 100" officieel gepresenteerd in Café Premier. Er was een gezellige winter barbeque in Café Premier georganiseerd. Dankzij het enthousiasme van alle aanwezigen is er een succesvolle start gemaakt om de Club van 100 vol te krijgen. Allen die een bijdrage hebben gedaan willen we langs deze weg nogmaals hartelijk danken. Mocht u nog niet op de het bord staan dan kan dat uiteraard nog tot half september.

De "Club van 100" is mede mogelijk gemaakt door Café Premier en Van de Pol Reclame.

"No Guts No Glory"

terug naar boven

24-02-2008    Vierde teamlid "No Guts No Glory"!

Jawel, groot nieuws ! We hebben er een nieuw teamlid bij, te weten Gerben Koops. Eind december had Sander Gerben benaderd om ook deel te nemen aan Duchenne Heroes, waarna medio januari Gerben zich meldde bij "No Guts No Glory". Zondag 17 februari jl. heeft Gerben met de gezamenlijke training meegefietst waarna hij zich direct bij de organisatie heeft aangemeld. Dit betekent dat we nu een compleet maar daarentegen ook een sterk team hebben die er voor de volle 100% voor gaan. Gerben, welkom in ons midden!.

Afgelopen weken zijn we enorm druk geweest met het benaderen van sponsoren. Om dit op een zo effectief mogelijke manier te doen hebben we dankzij Memorise visitekaartjes laten maken en zelf een sponsorplan opgesteld, het geen bij het werven van sponsoren als "professioneel" wordt ervaren. De eerste sponsorbedragen zijn dan ook binnen en laat nu die teller maar doorlopen. Ook weten we dat er zo hier en daar nog wat in het verschiet zit.

Te denken valt aan:

• de Prins Florisschool te Ede waar de zus van Marco, Joyce Bloemendaal werkzaam is. De school organiseert speciaal een sponsorloop voor het goede doel Duchenne.
• de "club-van-100", waarbij in samenwerking met Café Premier en Van de Pol Reclame vanaf 2 maart a.s. een bord wordt opgehangen waarop zowel particulieren als bedrijven zich voor minimaal EUR 20,00 respectievelijk EUR 50,00 ons team kunnen sponseren.

Een ieder die zich reeds als sponsor bij ons team heeft aangemeld willen wij langs deze weg bedanken voor hun support.

Zoals reeds gemeld hebben we als team zijnde afgelopen zondag onze tweede gezamenlijke training gehad. Dit keer in Driebergen waar een georganiseerde tocht van ongeveer 45 kilometer uitgestippeld was. Bij prachtig mooi weer hebben we een goede training af kunnen werken waarbij al weer bleek dat het met de conditie van een ieder al weer beter gesteld was dan een maand ervoor. Onderweg hebben we mooie foto´s gemaakt (klik hier om deze te bewonderen). Verder hebben Marco, Gerben en Sander zondag 24 februari jl. in Voorthuizen de bossen onveilig gemaakt. De Veluwerenners hadden weer een mooie route van 45 kilometer uitgezet. Ook daar zijn weer wat foto's gemaakt (klik hier om deze te bewonderen). Dick kon deze dag niet mee i.v.m. zijn eerste wedstrijd van het seizoen op de racefiets.

Wat betreft het verdere verloop van onze (gezamenlijke) trainingen zullen we op 1 maart a.s. in gesprek gaan met Paul Bijkerk (trainingsbegeleider) van FiT. Marco is onlangs met hem in contact gekomen waarna hij zich spontaan aanbood om een persoonlijk trainingsschema voor ons op te stellen. We zijn dus zeer benieuwd naar de invulling voor de komende maanden.

Het trainingsschema zal na alle waarschijnlijkheid pas eind maart in gaan, op het moment dat de avonden weer wat langer worden zal er weer meer buiten op de racefiets danwel mountainebike getraind kunnen worden. Tot die tijd zullen we ons nog bezig houden met het actief benaderen van sponsoren, we rekenen dus nog steeds op jullie!

Tot dusver alle berichtgevingen.

"No Guts No Glory"

terug naar boven

24-01-2008   Website "No Guts No Glory" is in de lucht!

Er is nieuws aan het front, met veel genoegen en zeker ook met een bepaalde trots kunnen we jullie meedelen dat na de nodige inspanningen onze website www.noguts.noglory.nl actief is!

Hier zijn o.a. de foto's van onze Hero Rik alsmede van onze gezamenlijke training in Schoorl te zien en kan je op een makkelijke manier onze sponsor worden en een sponsorvermelding krijgen. Het is zeker een bezoekje waard ! We zullen dan ook onze uiterste best doen om deze site levendig te houden waarop een ieder van jullie onze verrichtingen (naast het huidige weblog) uitgebreid kunnen volgen.

Inmiddels begint al een steeds bredere kring van familie, vrienden, kennissen en overige relaties van onze deelname aan de "Duchenne Heroes" op de hoogte te raken. Het overstelpt ons met enorm veel leuke reacties. Zo ook de reactie van de ouders van Marco; nadat Marco tijdens het kerstdiner zijn plannen aan zijn familie vertelt reageert de vader van Marco direct: "ik ga wel met de caravan mee als materiaal- annex ik-regel-alles-voor-jullie-man".

Inmiddels zijn de plannen wat concreter en zijn zij voornemens voor het op- en afbreken van tenten te zorgen, alle extra materialen als ook overige bagage te vervoeren en desnoods de slaapplekken in de caravan af te staan voor ons. Daarnaast hebben zij zich ook bij de Stichting Duchenne Heroes aangemeld als vrijwilliger om gedurende de 7-daagse mountainebike tocht allerlei hand- en spandiensten voor de Stichting te verrichten. Hierbij willen we de ouders van Marco bedanken in één woord: geweldig !

Ook zet de Familie Bloemendaal zich enorm in bij het vinden van sponsoren, van de plaatselijke winkels in hun woonplaats Bennekom tot aan een 89-jarige mevrouw die bij mevrouw Bloemendaal bij de schilderclub zit. Nadat zij via mevrouw Bloemendaal hoort van onze plannen komt ze daags erna persoonlijk € 10,00 in een enveloppe brengen. Geweldig toch !

Zoals ook op onze web-site (www.noguts.noglory.nl) te zien hebben we inmiddels 3 shirt-sponsoren gevonden. Maar je snapt, dat is nog niet genoeg. Daarom zullen we ook zeker de komende koude februari maand gebruiken om sponsoren te werven. Mocht je nog niet door één van ons benaderd zijn, maar wil je ons wel graag sponsoren, ga naar onze web-site, steun "No Guts No Glory" en wordt sponsor ! Wij rekenen op jullie !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

17-01-2008   De voorbereidingen zijn in volle gang!

Inmiddels zijn we al weer 2 weken verder nadat we ons definitief hebben ingeschreven voor "Duchenne Heroes". De voorbereidingen zijn dan ook in volle gang; hieronder een overzicht van onze ervaringen die we tot op heden hebben opgedaan:

Over "No Guts No Glory":

Ons team zal dit jaar voor het eerst meedoen aan Duchenne Heroes en bestaat uit drie deelnemers, te weten Sander Keijzer (33), wonende te Ede en werkzaam als fietsadviseur bij Maxstein Tweewielers te Ede (www.maxstein.nl), Marco Bloemendaal (32), wonende te Loosdrecht en werkzaam als vertegenwoordiger bij Gerritse IJzerwaren B.V. (www.gerritse.nl) en Dick van de Pol (30), wonende te Ede en werkzaam als eigen ondernemer van 3D Design (www.ddd-design.nl)

Wij zijn in de vrije tijd al jaren fanatiek fietser, zowel op de mountainebike als op de racefiets.

Naast de normale trainingen gaan we jaarlijks met een groepje van in totaal 8 vrienden een weekend in het najaar mountainebiken.
De teamnaam "No Guts No Glory" is een bestaande naam, welke tijdens het 10-jarige bestaan van de vriendengroep bij het jaarlijks mountainebike weekend in het leven is geroepen en waarvan de betekenis in deze tocht zeker voor zich spreekt !

Over sponsoren werven:

Inmiddels hebben we de eerste sponsor gesprekken achter de rug en met resultaat ! De eerste toezeggingen danwel daadwerkelijk gestorte bedragen zijn een feit. Toch spannend zo'n eerste gesprek, hoe ga je de mensen benaderen, maar inmiddels weten we dat ook hier geldt: "No Guts No Glory". Naast eigen werkgevers hebben we inmiddels diverse instanties aangeschreven en proberen we de nodige aandacht te vestigen door artikelen te plaatsen in plaatselijke kranten als bijvoorbeeld de Gooi en Eembode en De Nieuws Ster.

Over onze website:

In alle enthousiasme ontstond ook het idee om naast de weblog via de site www.duchenneheroes.nl ook een eigen website te maken waarop we op onze manier aandacht op de ziekte Duchenne kunnen vestigen danwel onze verrichtingen inclusief foto's kunnen plaatsen. Tevens willen we hier onze sponsoren kunnen vermelden. Arthur Keijzer (broer van Sander) wil zich daarover ontfermen, waarvoor onze dank. Zodra de website in de lucht is zullen we jullie hier nader over informeren.

Over de trainingen:

Momenteel trainen we ieder afzonderlijk zo'n 3 à 4 keer per week, hetgeen we in de zomermaanden tot zeker 5 keer per week willen opbouwen. We hebben besloten om maandelijks minimaal 1 keer gezamenlijk te trainen, zo ook zondag 13 januari jongstleden. We zijn toen met z'n drieën naar Schoorl gereden. Daar ligt een vaste mountainebike route van 15 kilometer met veel hoogte verschillen. Na 2 ronden kwamen we tot de conclusie dat er nog wel wat arbeid dient te worden verricht alvorens we die 100 kilometer per dag aan kunnen. Maar gelukkig hebben we nog even. Van 1 ding zijn we overtuigd, als team gaan we het zeker halen !

Over onze "Hero Rik"

Toen we in aanraking kwamen met de Duchenne Heroes wisten we amper wat de ziekte van Duchenne was. Om er inhoudelijk meer over te weten te komen zijn we in contact gekomen met Rik Meurs (23) te Midwoud, duchenne-patiënt en een bekende binnen de kennissenkring van Sander. Na onze gezamenlijke training op 13 januari jl. zijn we doorgereden naar Midwoud voor onze eerste ontmoeting,

Onze timing laat wat te wensen over want net wanneer wij aankomen bij Rik wordt live de wedstrijd Ajax-AZ uitgezonden. Rik blijkt een enorme fan van AZ te zijn en heeft zelfs een seizoenskaart; bij iedere thuiswedstrijd van AZ zit hij vooraan in het DSB Stadion te Alkmaar. Ondanks het verlies van AZ staat Rik ons vriendelijk te woord.
Toen Rik 1,5 jaar oud was werd de ziekte Duchenne bij hem vastgesteld. Vanaf 9 jaar zit Rik in een rolstoel waarbij hij dankzij een bedieningspaneel en een automatische grijparm zichzelf redelijk kan redden. Rik woont nu nog bij zijn ouders maar gaat vanaf 1 februari a.s. zelfstandig wonen in Den Helder. Daarnaast gaat hij 3 dagen per week naar een activiteitencentrum in Alkmaar. Onze eerste indruk van Rik is dat ondanks zijn ziekte hij een zeer positief denkend en enthousiast persoon is, er was dan ook gelijk een klik. Als hij van onze plannen hoort en we hem vragen of hij betrokken wil zijn bij ons team, antwoordt hij volmondig "ja", waarna Rik zelf aangeeft graag de "hero" van het team te willen zijn. Wil je meer weten over Rik, kijk dan onder het kopje "Hero Rik".

Voldaan van de diverse indrukken en verhalen die we hebben opgedaan zijn we nu nog meer doordrongen van het feit om zoveel mogelijk geld in te zamelen om het baanbrekende wetenschappelijke onderzoek in strijd tegen spierdystrofie Duchenne mogelijk te maken!

Tot dusver onze belevenissen. Zodra er nieuwe ontwikkelingen danwel belevenissen te melden zijn melden we ons weer.

Laten we met z'n allen de strijd tegen duchenne aan gaan, steun "No Guts No Glory" en wordt sponsor ! Wij rekenen op jullie !

"No Guts No Glory"

terug naar boven

03-01-2008      Aanmelding 3 januari 2008

Goed begin van het nieuwe jaar 2008.
We hebben ons aangemeld voor Duchenne Heroes.
Een sponsortocht om het leven van Duchenne patiëntjes te verbeteren.

Onze motivatie is:

Het idee om iets voor je medemens te kunnen betekenen en als team een uitdaging aan te gaan.

Volg onze weblog voor de laatste ontwikkelingen in onze voorbereiding.

"No Guts No Glory"

terug naar boven